شماره تلفن ارتباط با‌ما : ۰۹۱۲۸۸۸۰۰۲۳

بذر گیاه دارویی و معطر گلپر - Heracleum persicum Seeds

بازنگری سریع

گلپر خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدنفخ بالایی دارد و معمولاً همراه با مواد غذایی نفاخ مثل باقلا استفاده می‌شود. دانه‌های گلپر خاصیت تقویت‌ کنندگی معده هم دارند و هضم‌ کننده خوبی هستند. افرادی که معده ضعیف یا تنبلی دارند، می‌توانند از پودر گلپر به عنوان ادویه در غذا استفاده کنند. اسانس دانه‌های گلپر خاصیت ضدمیکروبی دارد و همانند سیر و پیاز شوینده معده محسوب می‌شود. از این ادویه به عنوان نگه‌ دارنده مواد غذایی از فساد نیز استفاده می‌شود.

5.000 تومان

موجود در انبار

000000104

* فیلدهای الزامی

5.000 تومان
دیدن جزییات

جزییات

گیاه دارویی گلپر

 

گلپر گیاهی است معطر که می‌ توان از تمام بخش های آن در صنعت غذا و دارو استفاده کرد.

گلپر گیاهی گلدار، ‌علفی و چند ساله از تیره چتریان است.

نام علمی این گیاه Heracleum persicum است.

این گیاه بومی ایران بوده و در نواحی نمناک کوهستانی ایران و حاشیه ‌های آن می ‌روید.

همه ی گونه ‌های این گیاه معطر هستند و برخی گونه‌ ها در آشپزی ایرانی به عنوان ادویه و برخی دیگر در صنعت داروسازی کاربرد دارند.

دانه‌ های گلپر بسیار نازک بوده و دارای طعم تند و معطر است.

پودر دانه‌ های این گیاه بیشترین کاربرد را برای مواد غذایی دارد،‌ به عنوان مثال پودر گلپر را می ‌توان روی باقلای پخته،‌ عدس و دیگر حبوبات، سیب ‌زمینی پخته و انواع سوپ ها و خورش ‌ها و همچنین روی انار دانه شده پاشید.

 

ترکیبات گلپر

گلپر دارای مس بوده و از نظر ترکیبات شیمیایی به خصوص در دانه های آن، اسانس روغنی فراری وجود دارد که از گرد آن برای معطر ساختن بعضی غذاها استفاده می شود. مهم ترین روغن فرار موجود در گلپر، آنتول(anethole) نام دارد.

موارد استفاده از آنتول به شرح زیر است:

1- به عنوان طعم دهنده در صنایع غذایی و دارویی؛ از جمله در صنایع قنادی و شیرینی پزی، در محلول های دهان شویه، در خمیر دندان و یا گرده های مورد استفاده در دندانپزشکی، در آشامیدنی های غیرالکلی و فرآورده های دارویی دیگر.

2- به عنوان معطر کننده در صابون و خمیر دندان

3- به عنوان عامل حساس کننده در بی رنگ کردن فیلم های عکاسی

4- به عنوان عامل جذب کننده مواد در مشاهدات میکروسکوپی

5- به عنوان عامل ضد نفخ در مصارف دارویی

6- استفاده از آنتول در سنتز آلدئید

7- تهیه دی هیدرو آنتول به طریقه نیمه سنتزی

8- تهیه پارامتوکسی هیدرو تروپیک آلدئید

 

خواص دارویی این گیاه:

* اسانس گلپر به عنوان آنتی اکسیدان در کاهش خطرات قلبی عروقی و کاهش مقادیر لیپوپروتیئن های سرم نقش دارد.

* مقوی معده و سایر اندام‌ های گوارش است.

* ضد نفخ است.

* ترشحات معده را زیاد کرده و سموم بدن را دفع می ‌کند.

* ضد عفونی ‌کننده و میکروب کش قوی است.

* باعث ازدیاد شیر مادر است.

* خوردن کم آن باعث شادی و نشاط می ‌شود.

* برای هضم غذا موثر است.

* برای کمردردهای ناشی از رطوبت مفید است و می توان آن را همراه با غذا میل کرد.

* قطع کننده ی بلغم و دفع کننده ی باد و نفخ شکم است.

* بهترین دارو برای معالجه ی هیستری است.

* دم کرده ی ریشه ی آن برای رفع ناراحتی‌ های عصبی مفید است.

* برای تقویت حافظه کاربرد دارد.

* ضماد گلپر با موم و روغن جهت تسکین سیاتیک مفید است.

* ضماد گلپر با روغن زیتون برای از بین بردن سیاهى زیر چشم و مالیدن پخته ی آن با سرکه و پوست انار جهت بواسیر نافع است.

* پاشیدن گرد گلپر روى زخم ‌هاى خوره ‏اى و جذام سودمند می ‏باشد.

قسمت های مورد استفاده:
جوانه ها، ساقه ها و غنچه های نورسته آن بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. دانه های خشک این گیاه که بسیار معطر است همراه با اغذیه و به عنوان ادویه مصرف عمومی و همگانی دارد.

توجه:

* مصرف زیاد گلپر سبب سقط جنین می ‌شود، از این رو خانم‌ های باردار در خوردن زیاد آن مجاز نیستند.

* با وجود تمام خواص مثبت گلپر نباید از گرد گلپر به مقادیر زیاد استفاده کرد چون ایجاد تپش قلب می کند.

مقدار مجاز مصرف پودر دانه گلپر، 4 گرم در روز است.

                                    منابع : سایت تبیان

نیاز اکولوژیکی گلپر :
خاکهای با بافت سبک، خاک های مناسبی برای رویش این گیاه می باشند زیرا رشد در چنین خاکهایی بهتر انجام می گیرد. افزودن کودهای حیوانی یا خاکهای جنگلی حاوی مقدار فروان ترکیبات هوموسی به زمین هایی که این گیاه در آنها کشت می شود،مفید است.افزودن 25 تن در هکتار از چنین کودهایی به خاک مزرعه نتایج خوبی را به دنبال خواهد داشت. مواد مذکور باید قبل از انتقال نشاء ها به زمین اضافه شوند.

احتیاجات آب و هوایی و خاك گلپر :
گلپر گیاهی است كه در ارتفاعات 2000 تا3000 متراز سطح دریا و به صورت طبیعی در حاشیه باغات و زیر سایه درختان مي تواند پرورش يابد و درمناطق آسیای میانه , شمال غربی هیمالیا وشمال ایران پراکنده است. خاک مناسب کاشت گلپر می بایست بافت سبک داشته باشد و افزودن کودهای حیوانی بمیزان 25 تن در هکتار می تواند مقدار فراوانی از ترکیبات هوموسی به زمین هایی که این گیاه در آنها کشت می شود اضافه نماید. 

روش کاشت: 

تكثير توسط بذر، تكثير رويشي :

1- براي تكثير گياه بذور تيمار شده را در خزانه هاي هواي آزاد  كه خاك آن مخلوطي از كود حيواني كاملاً پوسيده، خاكبرگ، ماسه نرم است كشت مي كنند اين بذور مدتي بعد از كاشت جوانه مي زنند اگرچه اواخر ارديبهشت مي توان نشاءها را به زمين اصلي منتقل كرد ولي بهتر است اين عمل در فصل پائيز(آبان)انجام شوند.
2- تكثير رويشي اواخر دوره رشد پائيز ريشه را به قطعاتي كه حاوي چند جوانه رويشي باشد تقسيم مي نمايد سپس قطعات مذكور را در زمين اصلي كشت مي كنند.

پراکنش:
در همه کوهستان‌هاى ایران خصوصا دامنه البرز و قسمت‌هاى شمالى شمیران، گچسر، رودبار قصران،جاده شمشک و مغرب ایران به عمل می‏ آید.

آماده سازی خاک :
قبل از انتقال نشاء ها به زمین مورد نظر جمع آوری سنگها و قلوه سنگها و انجام شخم عمیق ضروری می باشد. بدینوسیله بستر خاک را برای رشد و توسعه ریشه آماده می نمایند. در فصل پائیز افزودن مقادیر مناسبی از کودهای کاملاًپوسیده و حیوانی به زمینهایی که این گیاه در آنها کشت می شوند نتایج خوبی در رویش ریشه ها و افزایش مواد موثره آن به همراه دارد.

تاریخ و فواصل کاشت :
تاریخ کاشت بستگی به روش تکثیر این گیاه دارد. در صورتیکه بذور تحت تیمار چینه سرمایی (سرما دهی Stratification) قرارگیرند،زمان مناسب برای کاشت اوایل فروردین می باشد. در غیر اینصورت اواخر پائیز (آذر) زمان مطلوبی برای کاشت بذر گلپر خواهد بود. فاصله ردیف های کاشت 50 سانتی متر از یکدیگر مناسب می باشد. عمق بذر 1 تا 5/1 سانتی متر باید باشد. قوه رویشی بذر گلپر ضعیف است. از این رو مقدار 4 تا 5 کیلوگرم برای هر هکتار زمین مناسب است.اواخر دوره رویشی گیاهان(اواسط پائیز) زمان مناسبی برای تکثیر رویشی این گیاه می باشد.

کاشت :
تکثیر توسط بذر : بذور تازه به علت گذراندن دوره خواب قوة نامیه ضعیفی دارند، از این رو برای کشت نباید از بذر تازه استفاده نمود. یکی از محققین در سال 1971 نشان داد که چینه سرمایی نقش عمده ای در شکستن دوره خواب و افزایش قوة رویشی بذر گلپر دارد از این رو با قراردادن بذر در دمای 2 تا 5 درجه سانتی گراد برای مدت 6 تا 8 هفته و یا با کشت بذور در فصل زمستان می توان بر دوره رکود بذر غلبه نمود. برای تکثیر این گیاه بذور تمیارشده را در خزانه هوای آزاد که خاک آن مخلوطی از کود حیوانی کاملاً پوسیده، خاک برگ و ماسه نرم است، کشت می نمایند.این بذور مدتی پس از کاشت جوانه می زنند اگر چه اواخر اردیبهشت می توان نشاء ها را به زمین اصلی منتقل نمود ولی بهتر است این عمل در فصل پائیز (آبان) انجام گیرد. زیرا مرگ نشاء ها هنگامی که در بهار منتقل می شوند در مقایسه با پائیز بسیار زیادتر است و رشد گیاهان در فصل پائیز به اندازه ای است که می توانند شوک حاصل از انتقال را تحمل نمایند. پس از انتقال نشاء ها به زمین اصلی باید بلافاصله آنها را تحت آبیاری مناسب قرارداد. تکثیر رویشی : یکی از روشهای تکثیر روش رویشی می باشد. اواخر دوره رشد (پائیز) ریشه را به قطعاتی که حاوی چند جوانه رویشی باشد،تقسیم می نمایند.

داشت :
رشد اولیه این گیاه بسیار کند است به همین جهت علفهای هرز می توانند بدون رقابت و به سرعت توسعه یابند. لذا جمع آوری علفهای هرز در سطح خزانه و در زمین اصلی ضروری است. آبیاری منظم و به موقع نقش عمده ای در توسعه و رشد ریشه دارد.برگردان کردن خاک بین ردیفها نیز نقش عمده ای در توسعه و گسترش ریشه گلپر دارد.

برداشت :

مقدار كومارين موجود در ريشه در مراحل مختلف رويش گياه فرق دارد و تحقيقات نشان داده كه ريشه برداشت شده در اواخر فصل پائيز (آذر) بيشترين مقدار ماده مؤثره را دارد. همانطور که گفته شد گلپر گیاهی است چند ساله از این رو به منظور بهره برداری اقتصادی از زمین وگیاه بهتر است ریشه ها پس از گذشت یک سال از عمر آن و در فصل پائیز برداشت شوند. چون ریشه ها ترد و شکننده هستند، هنگام برداشت باید دقت نمود که تمام ریشه سالم از زیر خاک بیرون آید چنانچه قسمتهایی از ریشه زیر خاک بماند از مقدار مواد موثره به نحو بارزی کاسته خواهد شد. ریشه ها را پس از برداشت،شسته و سپس آنها را قطعه قطعه کرده در تار پولین (پارچه های مخصوص و عایق از آب) قرار داده و در سایه خشک می کنند. با استفاده از خشک کنهای الکتریکی می توان ریشه ها را در درجه حرارت 60 تا 80 درجه سانتی گراد نیز خشک کرد. هر گیاه ریشه ای به وزن تقریبی 200 گرم تولید می کند.بازده ریشه خشک 75/0 تن در هکتار می باشد.


اطلاعات اضافی

توصیف

گیاه دارویی گلپر

 

گلپر گیاهی است معطر که می‌ توان از تمام بخش های آن در صنعت غذا و دارو استفاده کرد.

گلپر گیاهی گلدار، ‌علفی و چند ساله از تیره چتریان است.

نام علمی این گیاه Heracleum persicum است.

این گیاه بومی ایران بوده و در نواحی نمناک کوهستانی ایران و حاشیه ‌های آن می ‌روید.

همه ی گونه ‌های این گیاه معطر هستند و برخی گونه‌ ها در آشپزی ایرانی به عنوان ادویه و برخی دیگر در صنعت داروسازی کاربرد دارند.

دانه‌ های گلپر بسیار نازک بوده و دارای طعم تند و معطر است.

پودر دانه‌ های این گیاه بیشترین کاربرد را برای مواد غذایی دارد،‌ به عنوان مثال پودر گلپر را می ‌توان روی باقلای پخته،‌ عدس و دیگر حبوبات، سیب ‌زمینی پخته و انواع سوپ ها و خورش ‌ها و همچنین روی انار دانه شده پاشید.

 

ترکیبات گلپر

گلپر دارای مس بوده و از نظر ترکیبات شیمیایی به خصوص در دانه های آن، اسانس روغنی فراری وجود دارد که از گرد آن برای معطر ساختن بعضی غذاها استفاده می شود. مهم ترین روغن فرار موجود در گلپر، آنتول(anethole) نام دارد.

موارد استفاده از آنتول به شرح زیر است:

1- به عنوان طعم دهنده در صنایع غذایی و دارویی؛ از جمله در صنایع قنادی و شیرینی پزی، در محلول های دهان شویه، در خمیر دندان و یا گرده های مورد استفاده در دندانپزشکی، در آشامیدنی های غیرالکلی و فرآورده های دارویی دیگر.

2- به عنوان معطر کننده در صابون و خمیر دندان

3- به عنوان عامل حساس کننده در بی رنگ کردن فیلم های عکاسی

4- به عنوان عامل جذب کننده مواد در مشاهدات میکروسکوپی

5- به عنوان عامل ضد نفخ در مصارف دارویی

6- استفاده از آنتول در سنتز آلدئید

7- تهیه دی هیدرو آنتول به طریقه نیمه سنتزی

8- تهیه پارامتوکسی هیدرو تروپیک آلدئید

 

خواص دارویی این گیاه:

* اسانس گلپر به عنوان آنتی اکسیدان در کاهش خطرات قلبی عروقی و کاهش مقادیر لیپوپروتیئن های سرم نقش دارد.

* مقوی معده و سایر اندام‌ های گوارش است.

* ضد نفخ است.

* ترشحات معده را زیاد کرده و سموم بدن را دفع می ‌کند.

* ضد عفونی ‌کننده و میکروب کش قوی است.

* باعث ازدیاد شیر مادر است.

* خوردن کم آن باعث شادی و نشاط می ‌شود.

* برای هضم غذا موثر است.

* برای کمردردهای ناشی از رطوبت مفید است و می توان آن را همراه با غذا میل کرد.

* قطع کننده ی بلغم و دفع کننده ی باد و نفخ شکم است.

* بهترین دارو برای معالجه ی هیستری است.

* دم کرده ی ریشه ی آن برای رفع ناراحتی‌ های عصبی مفید است.

* برای تقویت حافظه کاربرد دارد.

* ضماد گلپر با موم و روغن جهت تسکین سیاتیک مفید است.

* ضماد گلپر با روغن زیتون برای از بین بردن سیاهى زیر چشم و مالیدن پخته ی آن با سرکه و پوست انار جهت بواسیر نافع است.

* پاشیدن گرد گلپر روى زخم ‌هاى خوره ‏اى و جذام سودمند می ‏باشد.

قسمت های مورد استفاده:
جوانه ها، ساقه ها و غنچه های نورسته آن بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. دانه های خشک این گیاه که بسیار معطر است همراه با اغذیه و به عنوان ادویه مصرف عمومی و همگانی دارد.

توجه:

* مصرف زیاد گلپر سبب سقط جنین می ‌شود، از این رو خانم‌ های باردار در خوردن زیاد آن مجاز نیستند.

* با وجود تمام خواص مثبت گلپر نباید از گرد گلپر به مقادیر زیاد استفاده کرد چون ایجاد تپش قلب می کند.

مقدار مجاز مصرف پودر دانه گلپر، 4 گرم در روز است.

                                    منابع : سایت تبیان

نیاز اکولوژیکی گلپر :
خاکهای با بافت سبک، خاک های مناسبی برای رویش این گیاه می باشند زیرا رشد در چنین خاکهایی بهتر انجام می گیرد. افزودن کودهای حیوانی یا خاکهای جنگلی حاوی مقدار فروان ترکیبات هوموسی به زمین هایی که این گیاه در آنها کشت می شود،مفید است.افزودن 25 تن در هکتار از چنین کودهایی به خاک مزرعه نتایج خوبی را به دنبال خواهد داشت. مواد مذکور باید قبل از انتقال نشاء ها به زمین اضافه شوند.

احتیاجات آب و هوایی و خاك گلپر :
گلپر گیاهی است كه در ارتفاعات 2000 تا3000 متراز سطح دریا و به صورت طبیعی در حاشیه باغات و زیر سایه درختان مي تواند پرورش يابد و درمناطق آسیای میانه , شمال غربی هیمالیا وشمال ایران پراکنده است. خاک مناسب کاشت گلپر می بایست بافت سبک داشته باشد و افزودن کودهای حیوانی بمیزان 25 تن در هکتار می تواند مقدار فراوانی از ترکیبات هوموسی به زمین هایی که این گیاه در آنها کشت می شود اضافه نماید. 

روش کاشت: 

تكثير توسط بذر، تكثير رويشي :

1- براي تكثير گياه بذور تيمار شده را در خزانه هاي هواي آزاد  كه خاك آن مخلوطي از كود حيواني كاملاً پوسيده، خاكبرگ، ماسه نرم است كشت مي كنند اين بذور مدتي بعد از كاشت جوانه مي زنند اگرچه اواخر ارديبهشت مي توان نشاءها را به زمين اصلي منتقل كرد ولي بهتر است اين عمل در فصل پائيز(آبان)انجام شوند.
2- تكثير رويشي اواخر دوره رشد پائيز ريشه را به قطعاتي كه حاوي چند جوانه رويشي باشد تقسيم مي نمايد سپس قطعات مذكور را در زمين اصلي كشت مي كنند.

پراکنش:
در همه کوهستان‌هاى ایران خصوصا دامنه البرز و قسمت‌هاى شمالى شمیران، گچسر، رودبار قصران،جاده شمشک و مغرب ایران به عمل می‏ آید.

آماده سازی خاک :
قبل از انتقال نشاء ها به زمین مورد نظر جمع آوری سنگها و قلوه سنگها و انجام شخم عمیق ضروری می باشد. بدینوسیله بستر خاک را برای رشد و توسعه ریشه آماده می نمایند. در فصل پائیز افزودن مقادیر مناسبی از کودهای کاملاًپوسیده و حیوانی به زمینهایی که این گیاه در آنها کشت می شوند نتایج خوبی در رویش ریشه ها و افزایش مواد موثره آن به همراه دارد.

تاریخ و فواصل کاشت :
تاریخ کاشت بستگی به روش تکثیر این گیاه دارد. در صورتیکه بذور تحت تیمار چینه سرمایی (سرما دهی Stratification) قرارگیرند،زمان مناسب برای کاشت اوایل فروردین می باشد. در غیر اینصورت اواخر پائیز (آذر) زمان مطلوبی برای کاشت بذر گلپر خواهد بود. فاصله ردیف های کاشت 50 سانتی متر از یکدیگر مناسب می باشد. عمق بذر 1 تا 5/1 سانتی متر باید باشد. قوه رویشی بذر گلپر ضعیف است. از این رو مقدار 4 تا 5 کیلوگرم برای هر هکتار زمین مناسب است.اواخر دوره رویشی گیاهان(اواسط پائیز) زمان مناسبی برای تکثیر رویشی این گیاه می باشد.

کاشت :
تکثیر توسط بذر : بذور تازه به علت گذراندن دوره خواب قوة نامیه ضعیفی دارند، از این رو برای کشت نباید از بذر تازه استفاده نمود. یکی از محققین در سال 1971 نشان داد که چینه سرمایی نقش عمده ای در شکستن دوره خواب و افزایش قوة رویشی بذر گلپر دارد از این رو با قراردادن بذر در دمای 2 تا 5 درجه سانتی گراد برای مدت 6 تا 8 هفته و یا با کشت بذور در فصل زمستان می توان بر دوره رکود بذر غلبه نمود. برای تکثیر این گیاه بذور تمیارشده را در خزانه هوای آزاد که خاک آن مخلوطی از کود حیوانی کاملاً پوسیده، خاک برگ و ماسه نرم است، کشت می نمایند.این بذور مدتی پس از کاشت جوانه می زنند اگر چه اواخر اردیبهشت می توان نشاء ها را به زمین اصلی منتقل نمود ولی بهتر است این عمل در فصل پائیز (آبان) انجام گیرد. زیرا مرگ نشاء ها هنگامی که در بهار منتقل می شوند در مقایسه با پائیز بسیار زیادتر است و رشد گیاهان در فصل پائیز به اندازه ای است که می توانند شوک حاصل از انتقال را تحمل نمایند. پس از انتقال نشاء ها به زمین اصلی باید بلافاصله آنها را تحت آبیاری مناسب قرارداد. تکثیر رویشی : یکی از روشهای تکثیر روش رویشی می باشد. اواخر دوره رشد (پائیز) ریشه را به قطعاتی که حاوی چند جوانه رویشی باشد،تقسیم می نمایند.

داشت :
رشد اولیه این گیاه بسیار کند است به همین جهت علفهای هرز می توانند بدون رقابت و به سرعت توسعه یابند. لذا جمع آوری علفهای هرز در سطح خزانه و در زمین اصلی ضروری است. آبیاری منظم و به موقع نقش عمده ای در توسعه و رشد ریشه دارد.برگردان کردن خاک بین ردیفها نیز نقش عمده ای در توسعه و گسترش ریشه گلپر دارد.

برداشت :

مقدار كومارين موجود در ريشه در مراحل مختلف رويش گياه فرق دارد و تحقيقات نشان داده كه ريشه برداشت شده در اواخر فصل پائيز (آذر) بيشترين مقدار ماده مؤثره را دارد. همانطور که گفته شد گلپر گیاهی است چند ساله از این رو به منظور بهره برداری اقتصادی از زمین وگیاه بهتر است ریشه ها پس از گذشت یک سال از عمر آن و در فصل پائیز برداشت شوند. چون ریشه ها ترد و شکننده هستند، هنگام برداشت باید دقت نمود که تمام ریشه سالم از زیر خاک بیرون آید چنانچه قسمتهایی از ریشه زیر خاک بماند از مقدار مواد موثره به نحو بارزی کاسته خواهد شد. ریشه ها را پس از برداشت،شسته و سپس آنها را قطعه قطعه کرده در تار پولین (پارچه های مخصوص و عایق از آب) قرار داده و در سایه خشک می کنند. با استفاده از خشک کنهای الکتریکی می توان ریشه ها را در درجه حرارت 60 تا 80 درجه سانتی گراد نیز خشک کرد. هر گیاه ریشه ای به وزن تقریبی 200 گرم تولید می کند.بازده ریشه خشک 75/0 تن در هکتار می باشد.


برچسب‌های محصول

برای جدا کردن برچسب‌ها از فاصله استفاده کنید. برای جملات نقل قول تکی (') را به کار ببرید.

نظر خودتان را بنویسید

شما نظر می دهید: بذر گیاه دارویی و معطر گلپر - Heracleum persicum Seeds

شما به این محصول چه امتیازی می‌دهید؟ *

  1 ستاره 2 ستاره 3 ستاره 4 ستاره 5 ستاره
امتیازمحصول
شماره تلفن ارتباط با‌ما : ۰۹۱۲۸۸۸۰۰۲۳